ALLERZIELEN

ALLERZIELEN

Met Allerzielen noemen wij met ere de namen van hen die overleden zijn en die ons hun vriendschap en liefde gaven, die ons opvoedden en troostten, mensen die samen met ons door het leven gingen. Als wij van onze dierbaren afscheid moeten nemen, merken we eens te meer hoe belangrijk zij voor ons zijn.

Iemand die je liefhebt los te moeten laten is altijd moeilijk. Zelfs als een dierbare een zeer gezegende leeftijd heeft bereikt willen wij hem of haar niet missen, loslaten blijft moeilijk en dat mag zo zijn. Want mensen zijn geliefd, mensen zijn uniek en zeker ook onmisbaar. Iedereen zal zich op eigen wijze zijn of haar dierbaren herinneren: hoe ze praatten, hoe ze lachten, hoe ze hun liefde hebben uitgedeeld in de zorg voor de naasten. Het waren mensen van wie wij zeggen dat we blij zijn dat we hen hebben ontmoet, dat we samen onze levensweg hebben gedeeld.

Bij Allerzielen hoort in onze streken het Allerzielenlof waarbij de namen noemen van onze overleden dierbaren van het afgelopen jaar, maar waarbij we zeker ook willen bidden voor al onze dierbaren. Mensen die hun sporen hebben nagelaten in ons leven en met wie we ons in liefde verbonden voelen.

Buiten worden de dagen korter en het weer zo nu en dan best somber: Allerzielen hoort geen donkere, sombere dag te zijn, maar mag vooral een dag van verbondenheid en troost zijn. Terwijl de winter buiten steeds meer en meer gaat regeren verkondigt de Kerk dat onze God een God van leven is. Hij is ons mensen trouw: hij heeft onze naam geschreven in de palm van zijn hand.

Laten we ons verbonden weten met alle dierbaren die ons in de dood zijn voorgegaan en bidden we voor hen en voor onszelf: dat ons geloof in de God van het leven ons mag helpen en dragen door de donkere en sombere dagen heen.

Kapelaan Lipsch

Dit bericht is geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *